Ιδού ο στόλος μας

Στάθης Σταυρόπουλος

Το πολιτικό προσωπικό των κυρίαρχων κομμάτων στην Ελλάδα είναι πολύ χαμηλό. Και, στην εποχή των Μνημονίων, έπιασε πάτο.
Όμως αυτό είχαν επιλέξει πριν τα Μνημόνια και κατά τη διάρκεια τους, τα πραγματικά Αφεντικά του τόπου, οι εγχώριοι Δυνατοί (οι Ολιγάρχες) και οι εξωχώριοι Επικυρίαρχοι.

Παράπλευρο αποτέλεσμα αυτής της επιλογής των Αφεντικών είναι να ληστεύεται μεν η χώρα, αλλά να μη ληστεύεται σωστά, να ληστεύεται τσαπατσούλικα.

Ας πρόσεχαν! Το χαμηλού επιπέδου προσωπικό μπορεί να εκτελεί πρόθυμα τις εντολές που λαμβάνει, αλλά κάνει ζημιές με αποτέλεσμα πολλές φορές να “καρκινοβατούν” οι μπίζνες, αλλά και να φθάνει η καθημερινότητα του λαού στα έσχατα.

Αυτό το χαμηλού επιπέδου πολιτικό προσωπικό, από τον Άδωνι Γεωργιάδη έως την κυρία Τζάκρη και τον Νίκο Παππά (τώρα ΠΑΣΟΚ), δεν μπορεί να αντικατασταθεί από ένα ακόμη χαμηλότερο προσωπικό τύπου Κασσελάκη ή Φαραντούρη.

Το ίδιο δεν μπορεί να προσφέρει λύση η ανακύκλωση παλαιού και φθαρμένου προσωπικού, όπως ο Τσίπρας ή ο Βενιζέλος.

Το σύστημα σήμερα είναι αναγκασμένο να πειραματίζεται με κουτσά άλογα από το παρελθόν και με νεόκοπα άλογα που δεν τραβάνε, εκτός και αν η κυρία Γρατσία αποδειχτεί φεράρι.

Έτσι λοιπόν έχουμε τον Κ. Μητσοτάκη να ηγείται σε μία κυβερνητική βάρκα που διαθέτει μικρομεσαία (ή και πειρατικά) μεγέθη. Και που αλληλουποβλέπονται.

Το ίδιο συμβαίνει και με τις βαρκούλες του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, για να μείνουμε στα κόμματα που έχουν κυβερνήσει, χωρίς η κατάσταση στην Πλεύση Ελευθερίας, τον Βελόπουλο, ή τη Νίκη να είναι καλύτερη, ενώ τα καρυδότσουφλα της Νέας Αριστεράς ή του ΜέΡΑ25 έχουν ήδη μπάσει νερά.

Δεν θα έλεγε κανείς, ότι ένας τέτοιος στόλος από σαπιοκάραβα (Ν.Δ.), τρύπιες βάρκες (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) και λοιπές ψαρόβαρκες μπορεί να φτάσει πουθενά.

Ή μάλλον, μόνον κατευθείαν στα βράχια μπορεί να πηγαίνει.

Είναι λοιπόν τραγικό (ή της πλάκας) αυτούς τους Αργοναύτες της ελεεινής μορφής να προσπαθούν να τους αντικαταστήσουν τα Αφεντικά με άλλους χειρότερους τύπου Φαραντούρη ή Μαραντζίδη…

 πηγή