Το ΚΚΕ σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου

Σε συνέντευξη του στη ΕΡΤ και μιλώντας για το επικείμενο δημοψήφισμα στην Μ. Βρετανία είπε ότι η θέση του ΚΚΕ δεν είναι ούτε υπέρ ούτε κατά του Brexit (1).
Για άλλη μια φορά το ΚΚΕ σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου και στρίβειν δια του αριστερισμού και της προσμονής της σοσιαλιστικής επανάστασης στο αόριστο μέλλον.


Αυτή η στάση στο ζήτημα του Brexit μόνο κεραυνός εν αιθρία δεν είναι. Μπορούμε να θυμηθούμε παρόμοιες περιπτώσεις στο παρελθόν όπου το ΚΚΕ πήρε ανάλογες θέσεις. Όπως ότι είναι ''ενάντια στο να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ (2) αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα''.

Παλιότερα στο ίδιο μήκος κύματος η Παπαρήγα δήλωνε ''η λύση έξω από το ευρώ στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική'' (3).

Να αναφέρουμε ότι μεταξύ αυτών των δύο δηλώσεων μεσολαβούν τέσσερα χρόνια, άρα επειδή οι δύο ηγέτες του ΚΚΕ μιλούν για συγκεκριμένη στιγμή και παρούσες συνθήκες μάλλον αυτές διαρκούν πολύ, σχεδόν μόνιμα.

Το αποκορύφωμα αυτής λογικής ήταν η στάση του ΚΚΕ στο δικό μας δημοψήφισμα όπου πρότεινε ουσιαστικά το άκυρο ζητώντας από το λαό να ρίξει στην κάλπη ''Όχι στην πρόταση ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ - Όχι στην πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης. Ναι στην αποδέσμευση από την ΕΕ με το λαό στην εξουσία (4).''

Αυτές οι απόψεις αντανακλούν πλήρως την αριστερίστικη και χρεοκοπημένη γραμμή του ΚΚΕ. Ουδετερότητα σε όλα τα σημαντικά ζητήματα που θέτει επιτακτικά η πραγματικότητα με άλλοθι την επανάσταση.

Το ζήτημα του Brexit δεν είναι κάτι για το οποίο μπορούμε ''να νίπτουμε τας χείρας μας''. Πρώτη φορά τίθεται πραγματικά η πιθανότητα εξόδου μιάς χώρας από την ΕΕ. Μέχρι σήμερα η ΕΕ μόνο μεγάλωνε και εξαπλωνόταν τώρα το πουλόβερ της ΕΕ μπορεί να αρχίσει να ξηλώνεται. Θα σπάσει το ταμπού ότι εφόσον ενταχτείς είναι αδύνατο να αποχωρήσεις.

Σαφώς και η θέση της Μ. Βρετανίας και η σχέση της με την ΕΕ δεν είναι ίδια με την Ελλάδα. Η Μ. Βρετανία ούτε το ίδιο δεμένη είναι ούτε το ίδιο εξαρτημένη. Επίσης είναι αληθινός ο ισχυρισμός του Κουτσούμπα ότι υπάρχει ένα κομμάτι της αστικής τάξης της Μ. Βρετανίας που είναι θετικό απέναντι στο Brexit, όμως το μεγαλύτερο είναι εντελώς εχθρικό απέναντι στην έξοδο και αυτό φαίνεται από τις τοποθετήσεις όλων των αστικών κομμάτων και των μεγάλων συγκροτημάτων του τύπου.

Το ΚΚΕ προσπαθεί και εδώ με την ταχυδακτυλουργία των ενδοαστικών διενέξεων(στα διεθνή έχουμε τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις όπως στην περίπτωση της Ουκρανίας) να αποφύγει να πάρει θέση και να δώσει τη μάχη.

Δεν έχει καμιά λογική και ιστορικό προηγούμενο στο εργατικό κίνημα ότι επειδή ένα κομμάτι της αστικής τάξης ξεκάθαρα μειοψηφικό δεν βλέπει αρνητικά ένα ενδεχόμενο σε ένα κρίσιμο ζήτημα εμείς να το αντιμετωπίζουμε με ουδετερότητα.

Κομμάτια της αστικής τάξης διάφορων χωρών κατά περιόδους δεν αντιμετώπιζαν αρνητικά την αντικατάσταση δικτατοριών από αστικές δημοκρατίες ή την αποτίναξη του αποικιοκρτατικού ζυγού ή τον αγώνα ενάντια στην ξένη καταπίεση και κατοχή.

Κανένας συνεπής επαναστάτης δεν κράτησε ουδέτερη στάση σε τέτοια σημαντικά ζητήματα όπως είναι σήμερα και το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ. Μια τέτοια στάση αποτελούσε και αποτελεί αριστερισμό και μάλιστα ακραίο.

Τα κυριότερα κριτήρια για μας είναι πρώτον τι ευνοεί την ανάπτυξη του κινήματος και δεύτερον μέσα σε ποιές συνθήκες αυτό μπορεί να παλέψει από καλύτερες θέσεις και σε πιο ευνοϊκές συνθήκες. Είναι προφανές ότι η συμμετοχή στην καμπάνια υπέρ του Brexit αλλά και μια πιθανή έξοδος της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ θα βοηθήσει και στα δυο.

Όσον αφορά τη συμμετοχή στην καμπάνια υπέρ του Brexit είναι μια χρυσή ευκαιρία για τη δημιουργία πλατιών μαζικών ενιαιομετωπικών οργανώσεων. Χιλιάδες επιτροπές αγώνα θα μπορούσαν να έχουν δημιουργηθεί είτε σε τοπικό επίπεδο είτε σε χώρους δουλειάς. Τέτοιες μαζικές καταστάσεις αποτελούν ιδανικό πεδίο δράσης για κάθε κομμουνιστή που βέβαια θέλει να δώσει τη μάχη και όχι να μείνει ουδέτερος.

Φυσικά ο στόχος δεν είναι αυτές οι οργανώσεις που μπορούν να δημιουργηθούν να μείνουν προσκολλημένες μόνο στο Brexit αλλά με την δράση των πρωτοπόρων δυνάμεων να ριζοσπαστικοποιηθούν περαιτέρω. Αυτά είναι αλφαβητικά ζητήματα λυμένα θεωρητικά εδώ και δεκαετίες για το εργατικό κίνημα.

Εμείς δεν υποστηρίζουμε ότι αν επικρατήσει στο δημοψήφισμα το όχι στην ΕΕ (το πιθανότερο), οι εργαζόμενοι στη Βρετανία θα φάνε με χρυσά κουτάλια ή το αυτό από μόνο του αρκεί, επουδενί δεν ισχυριζόμαστε κάτι τέτοιο. Όμως αυτό που αποτελεί αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα είναι ότι το πλαίσιο πάλης για την εργατική τάξη μιας χώρας είναι πολύ ευνοϊκότερο όταν αυτή η χώρα βρίσκεται εκτός ΕΕ από ότι εντός.

Συνεχεια
http://resaltomag.blogspot.gr/2016/06/blog-post_43.html

Φωτο
ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ