Κάντο όπως...ο Βενιζέλος!

 

Ακόμη μια παράλογη πρακτική του ελληνικού κράτους αποκαλύφτηκε, έπειτα από τις καταγγελίες του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη εις βάρος του προκατόχου του, Γκίκα Χαρδούβελη, καθώς όπως τόνισε από τα έδρανα της Βουλής χρειάστηκαν 3μησι ημέρες για να βρεθεί έστω ένα αντίγραφο του κειμένου της δανειακής σύμβασης.

Σύμφωνα με τα όσα σημείωσε ο κ. Βαρουφάκης, η πρακτική του να εντάσσονται στο προσωπικό εμπιστευτικό πρωτόκολλο ενός υπουργού έγγραφα είναι σύννομη, αλλά “δεν συνάδει με ένα ευνοούμενο κράτος”.

Πέρα από την όποια νομιμότητα της συγκεκριμένης πρακτικής εγείρονται σημαντικά ερωτήματα για την πρακτικότητα αλλά και την ηθική της.

Πώς είναι δυνατόν να καλύπτεται νομικά ένας υπουργός όταν δεν αφήνει καίρια έγγραφα (όπως η Δανειακή Σύμβαση!) στο υπουργείο του όταν παραδώσει το αξίωμά του;

Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει εύρυθμη λειτουργία και συνέχεια σ' ένα υπουργείο και κατ' επέκταση στο σύνολο του κράτους, όταν ο οποιοσδήποτε υπουργός μπορεί να συμπεριλάβει στο προσωπικό του “εμπιστευτικό πρωτόκολλο” οποιοδήποτε έγγραφο, χωρίς αυτό να υπάρχει και στο υπουργείο;

Πώς είναι δυνατόν ένας υπουργός να μπορεί να αντιγράψει, εφόσον δεν τον ελέγχει και κανείς, ένα έγγραφο ακόμα και εάν αυτό ανήκει στην κατηγορία του απορρήτου και να το “γυροφέρνει” στη τσέπη του και στα συρτάρια του σπιτιού του;

Όπως ανέφερε στην ερώτησή του και ο βουλευτής των ΑΝΕΛ, Ν. Μαυραγάνης, “ενδεχόμενα ο κ. Χαρδούβελης να έχει το δικαίωμα απόρρητου πρωτοκόλλου”.

Γιατί λοιπόν, ένας υπουργός και δη εξωκοινοβουλευτικός (σ.σ μη εκλεγμένος από τον ελληνικό λαό) όταν παραδώσει τη θέση του δεν ελέγχεται από κάποιον αρμόδιο φορέα για το εάν διαθέτει αντίγραφα εγγράφων ή ακόμα και τα πρωτότυπα; Υπενθυμίζεται ότι το τελευταίο διάστημα το όνομα του πρώην υπουργού Οικονομικών, Γκίκα Χαρδούβελη βρίσκεται στην επικαιρότητα τόσο για την επιλογή του να βγάλει χρήματα στο εξωτερικό “φοβούμενος, όπως κάθε Έλληνας πολίτης, για το τι θα γίνει στη χώρα”.