Περίεργοι θάνατοι διάσημων συγγραφέων. Περιπτωση 9η Βιρτζίνια Γουλφ.

Άλλη μια μεγάλη λογοτεχνική προσωπικότητα που απασχόλησε με τον ιδιαίτερο θάνατό της ήταν εκείνη της Βιρτζίνια Γουλφ. Η συγγραφέας πάλευε με την κατάθλιψη σε όλη της τη ζωή. Το 1904 κάνει την πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας, σε ηλικία 22 ετών, η οποία αποδεικνύεται αποτυχημένη. Στο θλιβερό σκηνικό του Β Παγκοσμίου Πολέμου, σαράντα περίπου χρόνια μετά, η απόπειρα αποβαίνει μοιραία.
Με την ολοκλήρωση του τελευταίου, μεταθανάτια δημοσιευμένου, μυθιστορήματός της, η Γουλφ πέφτει για άλλη μια φορά σε βαριά κατάθλιψη. Ο πόλεμος και η καταστροφή των σπιτιών της στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια αεροπορικών επιδρομών της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας, καθώς και η ψυχρή υποδοχή της βιογραφίας της από τον πρώην φίλο της Ρότζερ Φράυ, επιδεινώνουν την κατάστασή της σε βαθμό που είναι πια ανίκανη να γράψει. Στις 28 Μαρτίου του 1941, κατά τη διάρκεια μιας ακόμα νευρικής κρίσης, φοράει το παλτό της, γεμίζει τις τσέπες του με βαριές πέτρες και πνίγεται στον ποταμό Ουζ. Το σώμα της βρίσκεται στις 18 Απριλίου και ο σύντροφος της ζωής της την θάβει κάτω από ένα δέντρο στον κήπο του σπιτιού τους. Το σημείωμα που άφησε πίσω της έγραφε:
«Αισθάνομαι σίγουρα πως τρελαίνομαι πάλι. Αισθάνομαι ότι δε μπορούμε να ξαναπεράσουμε άλλον έναν σαν εκείνους τους φοβερούς χρόνους. Και δεν θα συνέλθω τούτη τη φορά. Αρχίζω ν' ακούω φωνές και δε μπορώ να συγκεντρωθώ. Έτσι κάνω κείνο που μου φαίνεται καλύτερο για όλους μας. Μου 'χεις δώσει τη μέγιστη δυνατή ευτυχία. Ήσουν με κάθε τρόπο όλ' αυτά που κανείς δε θα μπορούσε να 'ναι. Ξέρω ότι χαλώ τη ζωή σου. Και το ξέρεις πως το ξέρω. Βλέπεις δεν μπορώ ούτε να γράψω… Θέλω να πω πως οφείλω όλη την ευτυχία της ζωής μου σε σένα. Ήσουν ολότελα υπομονετικός μαζί μου και καλός σ' απίστευτο βαθμό. Δεν σκέφτομαι ότι δυο άνθρωποι θα μπορούσαν να 'ναι ευτυχέστεροι απ' όσο ήμασταν εμείς. Β.»