Τρόποι επικοινωνίας - Πόσα μηνύματα και με ποια ταχύτητα στέλνουν δυο απλοί άνθρωποι όταν συζητάνε;

Ο,τι κάνουμε με το φυσικό μας εξοπλισμό- το σώμα μας- για να επικοινωνήσουμε με τους άλλους (κλείνοντας το μάτι, φορώντας μια στολή, ή συζητώντας) είναι κοινωνική συμπεριφορά.
Τα ανθρώπινα σώματα είναι κατάλληλα σχεδιασμένα να στέλνουν και να δέχονται διαπροσωπικά μηνύματα.

Δύο απλοί άνθρωποι όταν συζητάνε στέλνουν τόσα πολλά μηνύματα και με τέτοια ταχύτητα που κάποτε ένας κοινωνικός επιστήμονας, ο Ρέυ Μπερντχουίστελ , χρειάστηκε 100 ώρες για να αναλύσει μερικά μόνο δευτερόλεπτα μιας ταινίας γυρισμένης σε αργή κίνηση, που είχε καταγράψει μια τέτοια συζήτηση.

Πώς στέλνουν οι άνθρωποι τόσα πολλά μηνύματα;

Με τους ήχους

To φωνητικό μας σύστημα είναι τόσο ανεπτυγμένο, ώστε μπορεί να παράγει χιλιάδες διαφορετικούς ήχους.. Μπορούμε να παράγουμε δυνατούς ή σιγανούς ήχους αλλάζοντας τη δύναμη του αέρα που πάλλει τις φωνητικές χορδές. Μπορούμε να παράγουμε διαφορετικούς τόνους αλλάζοντας το σχήμα του στόματος, σκληρούς και μαλακούς ήχους χρησιμοποιώντας τη γλώσσα και τον ουρανίσκο, ανοιχτούς και κλειστούς ήχους αλλάζοντας το άνοιγμα των χειλιών, ψηλούς και χαμηλούς ήχους με το μυϊκό έλεγχο των φωνητικών χορδών.

Mε το πρόσωπο

[...] το πρόσωπο ...στέλνει κοινωνικά μηνύματα και χάρη στο πολύπλοκο δίκτυο των μυών, είναι τόσο ευκίνητο που μπορεί να σχηματίσει πάρα πολλές εκφράσεις. Αυτές οι εκφράσεις αποτελούνται κυρίως από τις διάφορες θέσεις και κινήσεις των φρυδιών, το άνοιγμα και το κλείσιμο των ματιών, τις κινήσεις των βολβών και τις αλλαγές στο σχήμα του στόματος.

Με το σώμα

Με το κεφάλι , τα χέρια, το κορμί. Κι εδώ οι άνθρωποι συνειδητοποιούν μόνο τη φανερή χρησιμότητα του σώματος (να κινούμαστε, να πιάνουμε) και όχι το ρόλο του ως μέσου επικοινωνίας. Αυτή η ομιλία του σώματος, αποτελείται από στάσεις και κινήσεις του κεφαλιού και του κορμιού, κινήσεις των χειριών και θέσεις των άκρων.

Με το τι φοράμε και πώς το φοράμε

Φοράμε ρούχα για να μην κρυώνουμε κι επειδή δεν έχουμε το προστατευτικό τρίχωμα των ζώων.. Επειδή όμως θέλουμε να επικοινωνούμε με τους άλλους, φοράμε ρούχα, με διαφορετικά χρώματα και σχέδια και από διαφορετικό ύφασμα., στολιζόμαστε με κοσμήματα και καλλυντικά, , αρώματα, αφήνουμε γένεια και φαβορίτες. Κρατάμε πίπες ή άλλα "διακοσμητικά" στοιχεία. Ακόμη έχει σημασία πού τοποθετούμε το σώμα μας: κοντά ή μακριά από τους άλλους ή σε πλήρη απομόνωση.

[....] Ο καθένας μας στην καθημερινή του ζωή στέλνει εκατοντάδες τέτοια μικρά μηνύματα, χωρίς καλά καλά να το καταλαβαίνει.

Μπορεί το ίδιο να γίνεται ακόμα και όταν μιλάμε στο τηλέφωνο, παρόλο που ο συνομιλητής μας δε μας βλέπει.

Έτσι στέλνουμε και δεχόμαστε μια συνεχή και πολύπλοκη σειρά από μηνύματα για το τι συμβαίνει μέσα μας, πώς αισθανόμαστε, τι σκεφτόμαστε, ποιοι είμαστε, ποια είναι η στάση μας, η προσωπικότητά μας, , η κοινωνικοοικονομική μας θέση και για το τι συμβαίνει στο περιβάλλον ( τώρα, στο παρελθόν και στο μέλλον).
Πολύ λίγοι άνθρωποι θα μπορούσαν να περιγράψουν τι ακριβώς κάνουν και μάλιστα, όταν το σκέφτονται, είναι σχεδόν αδύνατον να στείλουν τα ίδια μηνύματα, με τον ίδιο τρόπο, στο συνειδητό επίπεδο. Κι όμως όλα αυτά αρχίζουμε να τα μαθαίνουμε από τότε που γεννιόμαστε, με τις υποδείξεις , με την παρατήρηση και τη μίμηση και με το να μας αμείβουν, όταν τα κάνουμε σωστά.

Οι κοινωνιολόγοι σ' όλο τον κόσμο, ύστερα από χρόνια προσεχτικής και επίμονης παρατήρησης των ανθρώπων που βρισκόντουσαν σε διάφορες κοινωνικές συνθήκες , και χρησιμοποιούσαν άρτια τεχνολογικά μέσα καταγραφής και κινηματογράφησης, κατάφεραν να ξεχωρίσουν πολλά από τα βασικά στοιχεία που αποτελούν την ανθρώπινη επικοινωνία.

(Από το το βιβλίο "Πρόσωπο με πρόσωπο" - Τρόποι επικοινωνίας- Μάικλ Αργκάυλ , Πήτερ Τράουερ, εκδόσεις Ψυχογιός )salograia