Πού το πάει το σάπιο μυαλό της Γερμανίας;

Στάθης Σταυρόπουλος

Προσοχή! Το παρόν ποιηματίδιο είναι προϊόν πολιτικής (καθόλου επιστημονικής) φαντασίας.

Πού το πάει η Γερμανία;

Ο καγκελάριος Μερτς προωθεί με ταχύ ρυθμό τη μετατροπή της γερμανικής οικονομίας σε πολεμική οικονομία.

Ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα (ενός φρικώδους) επανεξοπλισμού με στόχο σε δέκα χρόνια (το νωρίτερο), η Γερμανία να έχει ένα στοιχειωδώς(;) αξιόμαχο στράτευμα (εν σχέσει με την Ρωσία ή τις ΗΠΑ) πλην όμως καλύτερο από κάθε άλλο ευρωπαϊκό (όπως της Αγγλίας ή της Γαλλίας – μιας απαρχαιωμένης πυρηνικής δύναμης).

Στην κατεύθυνση αυτή ο Μερτς συμπαρασύρει (και συχνά εκφράζει) αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, ακόμα και την Πολωνία που η Γερμανία έχει διαμελίσει τρεις φορές (την μία μαζί με τη Ρωσία).

Η πολεμοκάπηλη πολιτική των Βρυξελλών για τον εξοπλισμό της Ένωσης και την ενίσχυση της ευρωπαϊκής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, βολεύει ιδιαιτέρως την Γερμανία και της δίνει ένα θεμελιώδες (και ίσως ανεπίστρεπτο) προβάδισμα στη Δυτική Ευρώπη.

Παρότι στην Γερμανία οι αυτοκινητοβιομηχανίες χειμάζονται και η ενεργειακή τροφοδοσία της χώρας έχουν συρρικνωθεί, ο Μερτς επιμένει σε αυτήν την πολιτική, κόβοντας για παράδειγμα κονδύλια από την γεωργία, την εκπαίδευση και την κοινωνική πολιτική για την άμυνα – που μόνον άμυνα δεν είναι.

Τι έχει μπει μέσα στο κλούβιο, σάπιο και αδιόρθωτο μυαλό της Γερμανίας, μέσα στο οποίο κατοικεί ο Μερτς και οι όμοιοί του;

Θέλουν να υποκαταστήσει η Γερμανία την ηγεμονία των ΗΠΑ στη Δυτική Ευρώπη;

Κάτι τέτοιο, αν το επέτρεπαν οι Αμερικανοί, θα ήταν θανάσιμο για την γερασμένη εν πολλαίς αμαρτίαις Ήπειρο. Η Γερμανία είναι η κατ’ εξοχήν Αναθεωρητική Δύναμη στην Ευρώπη, όπως απέδειξε με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, με τα Μνημόνια στην Ελλάδα, με την κηδεμονία στις Βαλτικές χώρες και τον έλεγχο των κρατών που έχουν γίνει δορυφόροι της.

Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Γερμανία θέλει να τον συνεχίσει πάση θυσία ελπίζοντας να αναδειχθεί εκ νέου σε ένα Ubbet Alles τέρας με ζωτικό χώρο τις χώρες που έχει δέσει και θα δέσει στο άρμα της.

Μοιάζει απίθανο;

Και η άνοδος του Ναζισμού την δεκαετία του ’30, απίθανη έμοιαζε.

Και η αποθηρίωση του Σιωνισμού, απίθανη έμοιαζε την δεκαετία του ’50.

Όπως και η αναβίωση του Ναζισμού στην Ουκρανία απίθανη έμοιαζε πριν το 2010-15.

Η Ιστορία έχει αναλογίες.

Ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας, η εν τη γεννέσει πολεμική της οικονομία, ο ρόλος της στην Ουκρανία, ο αναθεωρητισμός της, ο ρεβανσισμός της ή μετατροπή άλλων κρατών σε δορυφόρους της είναι αναλογίες που μόνον τυφλοί θα μπορούσαν να παραβλέψουν.

Ανατριχιαστικές και θανάσιμες αναλογίες…

πηγή