Στάθης Σταυρόπουλος
Ένας από τους ήρωες του Ουμπέρτο Έκο, ο Μπαουντολίνο, Λομβαρδός στην καταγωγή (Ιταλομειξογερμανός) φθάνει στην Κωνσταντινούπολη το 1204 με την κατάληψη της Πόλης από τους Σταυροφόρους. Εκεί ο Μπαουντολίνο γλιτώνει από την αγριότητα των αιμοδιψών Φράγκων τον Βυζαντινό ιστορικό και πολιτικό Νικήτα Χωνιάτη (τον οποίον ο Έκο δεν κατονομάζει στο έργο του, αλλά «φωτογραφίζει»), τον κρύβει και τον κρατά ζωντανό. Οι δύο τους, Μπαουντολίνο και Χωνιάτης, σχηματίζουν ένα δίδυμο που διαλέγεται.
Ο Νικήτας Χωνιάτης, εκλεπτυσμένος, ευγενικός, φοβισμένος και ηττημένος, εκπροσωπεί τη σοφία και τους τρόπους ενός κόσμου αρχαίου, που όμως έχει κουραστεί, δεν μπορεί πλέον να αναπαράγει την ισχύ του και βυθίζεται εις την εαυτού εντροπία.
Ο Μπαουντολίνο από την άλλη πλευρά, εκπροσωπεί έναν νέον-θαυμαστό-γενναίο-κόσμο-Βαρβαρότητας που αναδύεται με λάβαρο το θράσος της άγνοιας, την ιερότητα της αρπαγής και τη βεβαιότητα της υπεροχής.
Έτσι ο Μπαουντολίνο, εν μέσω υπέροχων δείπνων που ετοιμάζει ο Χωνιάτης, μύστης της βυζαντινής κουζίνας, προσπαθεί να πείσει τον εμβρόντητο Έλληνα ότι πέρα από αυτά που εκείνος ξέρει, υπάρχει ένας άλλος μυθικός κόσμος που πρέπει να εξερευνηθεί για να κατακτηθεί
Έλεγε λοιπόν ο Μπαουντολίνο, ότι πέρα από τη Χώρα των Δύο Ποταμών που ζουν τα παιδιά του Προφήτη, πέρα από τη Μεγάλη Έρημο που μεσολαβεί ώσπου να φθάσουμε στη Χώρα των κίτρινων Κινέζων, πέρα απ’ όλα αυτά υπάρχει μια απέραντη γη όπου ζουν ανήκουστα τέρατα και απερίγραπτα θηρία.
Εκεί ζουν όντα που βαδίζουν δίχως πόδια, γίγαντες με το κεφάλι τους στη θέση της κοιλιάς τους, δέντρα που μιλάνε κι άλλα θαυμαστά παρόμοια! Η έξαλλη φαντασία του Μπαουντολίνο έκανε τον Χωνιάτη έναν συγκαταβατικό ακροατή που, ίσως κατά βάθος, να διασκέδαζε την δική του συντριβή με τις τερατολογίες του νεαρού βάρβαρου. Αν όμως η φαντασία του Μπαουντολίνο δεν έβλεπε πέρα από τους ορίζοντες του χώρου, αλλά ψυχανεμιζόταν τις ορίζουσες του μέλλοντος;
Πόσοι από όσους εξουσιάζουν σήμερα τη Γη, δεν έχουν το κεφάλι τους στη θέση της κοιλιάς τους;
Πόσες μάζες στον πλανήτη δεν κυκλοφορούν «ακέφαλες», χωρίς δηλαδή δικές τους σκέψεις μέσα στο δικό τους κεφάλι;
Τι είδους τέρατα κατοικούν μέσα στις πανοπλίες του πολέμου, μέσα στους αλγόριθμους της τεχνητής νοημοσύνης και μέσα στον εικονικό κόσμο που δεν χρειάζεται τα δέντρα και τα ζώα;
Τι τέρατα τέρατα και τι τέρατα αύριο;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αποποίηση ευθυνών: Το ιστολόγιο δεν παρέχει συμβουλές, προτροπές και καθοδήγηση.
Εισέρχεστε & εξέρχεστε με δική σας ευθύνη :)