Περίεργοι θάνατοι διάσημων συγγραφέων.Περιπτωση 10η Πέρσυ Σέλλεϋ.

«Πόσο θαυμάσιος είναι ο θάνατος! Ο θάνατος και ο αδερφός του ο ύπνος» ήταν μια από τις ρήσεις ενός από τους από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Ρομαντισμού, του Πέρσυ Σέλλεϋ. Στενός φίλος του Λόρδου Μπάυρον και του Κιτς, μέλος του κύκλου της Πίζας, ενός ρεύματος επιφανών Άγγλων, Ιρλανδών και Ελλήνων – μεταξύ των οποίων και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος - που έζησαν στην ομώνυμη πόλη, ο ποιητής απασχόλησε εκτός από τη ζωή του και με τον θάνατό του.
Λίγο πριν τα τριακοστά του γενέθλια κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας πνίγηκε στον κόλπο Σπέτζια με το μικρό του πλοίο που ονόμαζε «Δον Ζουάν», όνομα συμβατό με την έντονη ερωτική ζωή του. Κάποιοι βέβαια, ανάμεσα τους κι ο στενός του φίλος Τρελώνη, ισχυρίστηκαν αργότερα πως θανατώθηκε από πειρατές που κατέλαβαν το πλοίο και τον πέρασαν για τον Λόρδο Μπάυρον. Στην περίπτωση του Σέλλεϋ όμως δεν ήταν ο θάνατός του που γέννησε τους μύθους όσο η καύση του σώματός του που ακολούθησε. Σύμφωνα με αυτούς το σώμα του βρέθηκε αρκετές βδομάδες αργότερα και θάφτηκε στην άμμο μέχρι να φτάσουν οι φίλοι του Μπάιρον και του Χαντ για να αποτεφρωθεί. Την ώρα όμως που το υπόλοιπο σώμα του καιγόταν, η καρδιά του έμενε ανέπαφη μέχρι που κάποιος φίλος του την άρπαξε από τις φλόγες και την έδωσε στη γυναίκα του Μαίρη Σέλλεϋ, συγγραφέα του Φρανγκεστάιν.