Μάικλ Σάιντμαν - Η αντίσταση των εργατών στην εργασία (Απόσπασμα + Βιβλίο)

Πρόλογος της ελληνικής έκδοσης
Αυτοδιαχείριση + Αντιφασισμός = Επανάσταση;
Μετάφραση: Κόκκινο Νήμα
Ιούνιος 2006

Η ελληνική έκδοση του κειμένου του Michael Seidman (Μάικλ Σάιντμαν) Η αντί-
σταση των εργατών στην εργασία στο Παρίσι και τη Βαρκελώνη κατά τη διάρκεια
του Γαλλικού Λαϊκού Μετώπου και της Ισπανικής Επανάστασης, 1936-381 συμπί-
πτει με τη συμπλήρωση εβδομήντα χρόνων από το ξέσπασμα της ισπανικής επανά-
στασης. Πλήθος αναλύσεων έχει δημοσιευτεί πάνω στα γεγονότα αυτής της περιό-
δου. Ο λόγος που επιλέξαμε να μεταφράσουμε και να εκδώσουμε το συγκεκριμένο
κείμενο είναι ότι αποτελεί μία ανάγνωση συγκεκριμένων γεγονότων της ισπανικής
επανάστασης εντελώς διαφορετική από τις συνήθεις μυθοποιητικές προσεγγίσεις
που συναντάμε στο ριζοσπαστικό χώρο (αναφερόμαστε κυρίως στο χώρο των αναρ-
χικών-αντιεξουσιαστών).
...... O δεύτερος λόγος έκδοσης τοπικού νομίσματος ήταν καθαρά πρακτικός. Η
συμμετοχή των αναρχικών στην αστική δημοκρατική κυβέρνηση είχε σαν αποτέλε-
σμα τη σιωπηρή αποδοχή όχι μόνο της οικονομίας της αγοράς αλλά και μιας συγκε-
κριμένης πολιτικής ελέγχου των τιμών, η οποία αύξησε τις τιμές των βιομηχανικών
προϊόντων κατά 600%-800% και των αγροτικών μόνο κατά 30%-40%. Αυτή η πο-
λιτική ενθάρρυνε τους Καταλανούς έμπορους που αγόραζαν τα αγροτικά προϊόντα
της Αραγωνίας σε χαμηλές τιμές και τα μεταπωλούσαν στο εξωτερικό. Όλα αυτά
οδήγησαν τους αγρότες στην επιλογή της δημιουργίας τοπικών συστημάτων αντι-
πραγματισμού ή στην απόκρυψη των προϊόντων τους. Η κατακράτηση εμπορευμά-
των δημιούργησε με τη σειρά της έλλειψη βασικών ειδών διατροφής στις πόλεις και
τους στρατώνες. Η άσκηση βίας εκ μέρους των στρατιωτών στην προσπάθειά τους
να εξασφαλίσουν τροφή ανάγκαζε τους αγρότες να στραφούν ακόμα περισσότερο
προς το μαυραγοριτισμό και τον τοπικισμό.

.... Η αυτοδιαχείριση της παραγωγής ως πρακτική και ως πολιτική αντίληψη
δεν εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Ισπανία. Αναδύθηκε καταρχήν μέσα από
τη συνεργατική και κολεκτιβιστική τάση του εργατικού κινήματος του 19ου αι., και
ο αναρχοσυνδικαλισμός αποτελεί μία από τις εκφράσεις της. Επιπλέον, η πρακτι-
κή της κατάληψης των παραγωγικών μέσων και της λειτουργίας τους υπό εργατικό
έλεγχο αντανακλούσε μια συγκεκριμένη ταξική σύνθεση, δηλαδή την κυρίαρχη θέση
του ειδικευμένου εργάτη στην παραγωγική διαδικασία. Το είδος της δουλειάς των
εργατών αυτών τους πρόσφερε μια συνολική εποπτεία της εργασιακής διαδικασίας,
γεγονός που τους επέτρεπε να νοηματοδοτούν θετικά την παραγωγική τους δραστη-
ριότητα. Έτσι, ένα κομμάτι τους, προσβλέποντας στη βελτίωση των συνθηκών ζωής
του μέσω της απελευθέρωσης της δραστηριότητάς του από τον έλεγχο των διευθυ-
ντών και των αφεντικών, επιδίωξε να πάρει το εργοστάσιο στα χέρια του. Πολλά
εργοστάσια και άλλοι χώροι εργασίας σε όλη την Ευρώπη βρέθηκαν υπό εργατικό
έλεγχο, κυρίως μετά το τέλος του πρώτου παγκόσμιου πολέμου.11

.... Ο φασισμός, μακράν του ν’ αποτελεί ένα «ανορθολογικό» ιστορικό επεισό-
διο, υπήρξε ένας ιστορικά συγκεκριμένος ορθολογικός τρόπος οργάνωσης του κρά-
τους και του κεφαλαίου. Ήταν μία προσπάθεια ξεπεράσματος της κοινωνικής και
πολιτικής κρίσης στην οποία είχε περιέλθει ο καπιταλισμός μετά τον πρώτο παγκό-
σμιο πόλεμο. Η δημοκρατία μπορεί να κατάφερε να καταστείλει την επανάσταση σε
χώρες όπως η Γερμανία κι η Ιταλία, αλλά αποδείχτηκε ανίκανη να αναδιαρθρώσει
και να αναπτύξει το κεφάλαιο. Η λειτουργία που επιτέλεσε ο φασισμός ήταν ότι
ισχυροποιώντας το κράτος, το έκανε ικανό να διαχειρίζεται συνολικά την καπιτα-
λιστική κοινωνία, ενοποιώντας οικονομικά και πολιτικά το κεφάλαιο. Προώθησε
το βιομηχανικό κεφάλαιο, ενσωμάτωσε βίαια την εργατική τάξη και προβάλλοντας
έντονα την εθνική ταυτότητα προσέφερε την απαραίτητη ιδεολογία για την επίτευ-
ξη της λαϊκής ενότητας. Ο βίαιος τρόπος με τον οποίο επιβλήθηκε η φασιστική ορ-
γάνωση της κοινωνίας, δεν μπορεί να αναχθεί σε προϊόν ενός παρανοϊκού κόσμου.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είναι ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο βίαια από
τα επιτεύγματα των δημοκρατικών κρατών. Ο φασισμός και η δημοκρατία αποτε-
λούν μορφές του καπιταλιστικού κράτους, το οποίο δε διστάζει όποτε χρειάζεται να
ασκήσει ωμά την ισχύ του για να πειθαρχήσει το προλεταριάτο και να διατηρήσει
την καπιταλιστική σχέση.

Υ.Γ. : Εχω κανει upload αυτο το "περίεργα" ενδιαφέρον βιβλίο (κατά την γνώμη μου....)
Μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδω

https://drive.google.com/file/d/0BwNScSkOgbpNYWZMWTVxMlhwLVk/view?usp=sharing

Lemmy